ಇಲ್ಲೊಂದು ಊದ್ದನೆಯ ಸ್ತಬ್ಧ ರಸ್ತೆ
ನಡೆಯುತ್ತ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲೊಂದು ತಾಕಿ ಎಡವಿದೆ
ಮತ್ತೆದ್ದು, ಕುರುಡನಂತೆ ನಡೆದೆ
ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲ ಮೌನ ಒಡೆವಂತೆ
ಉದುರಿದೆಲೆಯ ಪುಡಿಯಾಗಿಸುವಂತೆ
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಎಡವಿದಂತೆ
ಅನ್ನಿಸಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು, ಉದುರಿದೆಲೆ.
ನಾ ನಿಧಾನಿಸಿದರೆ ಅವನೂ
ನಾ ಓಡಿದರೆ ಅವನೂ
ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ
ಯಾರಿಲ್ಲ.
ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಪರಿಚಯವಿರುವಂತೆ
ಎಲ್ಲಾ ಕತ್ತಲು, ಬಾಗಿಲುಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಬೀದಿಯಲಿ
ಸಿಕ್ಕ ತಿರುವೊಳಗೆ ತಿರುವು
ತಿರುತಿರುಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ
ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿಬರಲಾರದಂತೆ ತಲುಪಿದ್ದು
ನನಗಾಗಿ ಯಾರೂ ಕಾಯದ
ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸದ ಬೀದಿಗೆ
ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಎಡವುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು
ಹಿಂತಿರುಗಿ ನನ್ನ ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವ:
ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
*******
(ಓಕ್ಟಾವಿಯೋ ಪಾಜ್ ನ ಕವಿತೆಯೊಂದರ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ)
(ಪೈಂಟಿಂಗ್ ಕೃಪೆ : ಇಲ್ಲಿಂದ )
